HCI Portfolio | Niels van der Wal

Een greep uit wat er mogelijk is met Human Computer Interaction

Computer Vision | Huiswerk

Creative coding

In dit artikel lees je over mijn interpretatie van de documentaire “Hello World! Processing”.

De documentaire begint enigszins zweverig waarbij een zweverige stem de vraag stelt “What is time?” en daarover uitleg geeft. Samenvattend verteld hij dat tijd een drager is van creatie en keuze en dat daarvoor de samenwerking van anderen individuen belangrijk is.

De documentaire vervolgt. Het programma Processing komt aan bod en er wordt uitleg over gegeven. Er wordt verteld dat het niet zomaar een programma is. Het is namelijk veel meer: Processing is een taal, een toolkit, een communiteit en een open source project waarmee je creativiteit kunt vertalen in code. Het is een heel divers programma en dat blijkt ook uit alle mensen die het gebruiken. Er komen namelijk een aantal mensen aan bod die spreken. Dit zijn mensen van allerlei achtergronden (programmeurs, artiesten, hobbyisten en ontwerpers).

Creative Coding uitgelegd

Uit de documentaire begrijp ik dat creative coding als volgt uitgelegd kan worden:

Een creatief idee beschrijvenin code die voor een computer begrijpelijk en uitvoerbaar is.

Het probleem is alleen dat code heel strict is en creativiteit is een explosie van impulsiviteit en onsamenhangende factoren. Een computer is een dom apparaat en heeft regels en instructies nodig, die de code op zijn beurt beschrijft. Zo begrijpt een computer alleen maar aan of uit, op of neer, stop of gaan, 1 of 0.

Het is dus begrijpelijk dat je niet zomaar je creatieve uitspattingen door een computer uit kunt laten voeren. Echter maakt Processing het wel een stuk makkelijker. Zo is het programma van een eenvoudig visualisatieprogramma uitgegroeid tot een open source project waaraan velen mensen hebben bijgedragen in de vorm van donaties en libraries.

Libraries

Het succes van Processing is te danken aan haar community. Er zijn talloze mensen die libraries beschikbaar hebben gemaakt zodat andere hiervan kunnen leren. Het bespaart een hoop tijd omdat het wiel niet opnieuw hoeft te worden uitgevonden, maar je direct voort kunt borduren op de plek waar iemand anders is gestopt. Ook verteld een jongen dat hij nooit zo ver had kunnen komen met zijn projecten als dat hij nu is, zonder de hulp van anderen en hun libraries. In dit gedeelte van de documentaire wordt de filosofische introductie wat duidelijker. Tijd gaat vooruit en je hebt anderen nodig om zo snel mogelijk een zo goed mogelijk resultaat te halen.

Leerzaam

Ik vond deze documentaire redelijk leerzaam doordat ik erachter kwam dat een programma/script maken eigenlijk helemaal niet zo lastig is, zolang je maar precies weet wat het moet doen. De anekdote die voorbij kwam heeft mij dit doen realiseren:

De artiest Heinz Dröge vroeg aan een jonge man: “Allemaal leuk en aardig, maar kun je jouw machine laten tekenen zoals ik kan tekenen? “
De jongeman dacht even na en zei vervolgens: “Weet je wat, als jij mij verteld hoe jij tekent, dan kan ik mijn machine laten tekenen zoals jij doet.”
 – Frieder Nake in de video op 29:47
Een programma is simpelweg een lijst met regels (algoritme) die het programma moet volgen. Als je deze lijst regels goed opstelt dan kun je in feite alles doen wat je wilt.

Conceptidee

Aangezien toch ongeveer alles wat je voor kunt stellen realiseerbaar is wil ik een poging doen om mijn eigen concept hier voor te stellen.

Stel je een kledingstuk voor die volledig bestaat uit kleine elektronische vezels die licht en kleuren kunnen uitstralen. Waarbij elk vezeltje zijn eigen kleur kan veranderen, net als pixels. Vervolgens kan dat kledingstuk één totale kleur of een textuur aannemen. Je hebt nu dus nog maar één broek, shirt of jas nodig omdat ze toch elk denkbaar patroon aan kunnen nemen.

Of stel je voor als deze kledingstukken de textuur van je omgeving aan kunnen nemen. Dan zou je onzichtbaar zijn. In mijn concept gaan we even uit van dit laatste: onzichtbare kleding.

Hoe zou dat werken?

Dat zou kunnen werken met behulp van Computer vision en dat zou de volgende stappen moeten ondersteunen.

  1. Image acquisition
  2. Image preprocessing and manipulation
  3. Image segmentation – (niet nodig)
  4. Image representation – (niet nodig)
  5. Image understanding – (niet nodig)
  6. Result (output)

Kleine sensoren of cameras in je kleding zou de omgeving moeten kunnen registreren. Vervolgens zouden deze beelden moeten worden opgeslagen en dusdanig gemanipuleerd worden zodat het bruikbaar is voor de kleine vezels in je shirt of jas. De beelden zouden vervolgens op de juiste plek getoond moeten worden zodat op de voorkant van je shirt, de achterkant van je omgeving te zien is. Zo ook de zijkant en de achterkant. Op die manier is het net alsof je door iemand heen kijkt en lijk je onzichtbaar.


Kijk voor meer informatie over Processing of om het programma te downloaden op https://processing.org

Mocht je op of aanmerkingen hebben op de interpretatie van het filmpje, of wil je iets leuks toevoegen aan het conceptidee, laat dan gerust een reactie achter.

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 HCI Portfolio | Niels van der Wal

Thema door Anders Norén